WODIQ begon als een bruikbaar antwoord op een klein trainingsprobleem: wat gaan we vandaag doen? Inmiddels zijn er een webapp, een publieke site en een native iOS-releasepad. Dat is de leuke zin. De minder leuke zin is dat de App Store vooral geïnteresseerd is in het werk om de app heen.
De native release komt verder, maar is nog niet goedgekeurd en live. De publieke 1.1.0-release geeft het project een echte versiegrens. De open store-packagingchecklist is de eerlijkere status: screenshots, metadata, privacyverklaringen en het laatste releasebewijs tellen nog steeds.
Dit is het stuk dat vaak verdwijnt als mensen over een app-release praten. De knop kan perfect werken en de submission kan toch incompleet zijn. Je hebt de juiste screenshots nodig, de juiste iconformaten, een privacy manifest dat bij de werkelijkheid past, account deletion waar dat van toepassing is, storecopy die geen ander product belooft en een versie die je kunt uitleggen als iemand vraagt wat er veranderde.
Ik vind deze fase nuttig omdat productvragen zich minder goed laten verstoppen. Welk deel van WODIQ is native? Wat blijft een weboppervlak? Wat doet de app als het netwerk traag is? Wat gebeurt er als Garmin-data ontbreekt? Welke permissies zijn echt nodig? App Store-review lost die vragen niet op, maar maakt vage antwoorden duurder.
Er zit ook verschil tussen beschikbaar zijn en gewild zijn. De App Store haalt één distributiehobbel weg. Hij bewijst niet dat mensen nog een trainingsapp nodig hebben, dat onboarding logisch is of dat de voorgestelde sessie goed uitpakt op een vermoeide woensdag. Dat bewijs komt nog steeds uit gebruik, feedback en de incidentele ongemakkelijke randcase.
Daarom is deze release minder glamourous dan een launchpost. Het is een releasegrens, een checklist en een stapel kleine beslissingen die met elkaar moeten kloppen. Het werk is nu om het saaie bewijs net zo nauwkeurig te maken als de trainingslogica. Een screenshot dat liegt is nog steeds een bug, alleen met een netter overhemd.
De volgende nuttige mijlpaal is niet “we staan in de App Store”. Het is een submissionpakket dat ik kan inspecteren zonder eerst te moeten uitleggen wat elk ontbrekend stuk had moeten betekenen. Daarna mag Apple kijken. WODIQ moet de download daarna nog steeds verdienen.